Stukot pociągu mnie uspokaja, nie tylko z powodu swojej rytmiczności. Podskakiwanie kół na łączeniu szyn zapewnia o kontakcie ze światem. Pociąg jedzie po torach, ma wyznaczony szlak, nie można nim wywieźć kogoś w nieznane. Więc jadąc pociągiem o 5.20 wiesz, że istnieje nie tylko ten pomarańczowy wschód, ale i współpasażerowie, konduktor, motorniczy i wszyscy ludzie, dla których zbudowano ten odcinek trakcji.
I tak, o – jedziemy.
Ilustracja pochodzi z Kalendarza kolejowego 2024, wydawnictwa o Polsce widzianej z okien pociągu.
☞ Risografia na bezkwasowym papierze Munken 180g
☞ Limitowany nakład 25 szt. Każdy egzemplarz jest ręcznie sygnowany.
☞ Sprawdź koniecznie inne plakaty z serii Riso!
